چراغ خطر خودرو به طور معمول به نام های مختلفی چون چراغ های اضطرارای، فلاشرهای هشدار خطر یا تنها چراغ خطر خوانده می شوند. با اینکه این چراغ های بسیار با اهمیت، با نام های مختلفی به کار می روند، اما مدت بسیار طولانی از ظهور آن ها و کاردبردشان در صنعت خودروسازی می گذرد. در سال 1967 شرکت جنرال موتورز این چراغ ها را به عنوان یک استاندارد در تمام وسایل نقلیه به کار برد. در حال حاضر استفاده از این چراغ ها برای تمام وسایل نقلیه در تمام نقاط دنیا ضروری است.
استفاده ی صحیح از چراغ های خطر باعث حفظ امنیت در رانندگی شده و تا حد زیادی می تواند از بروز تصادفات و حوادث ناگوار جلوگیری کند. با وجود این، استفادهی نادرست از آن ها میت واند باعث سردرگمی و حواس پرتی رانندگان دیگر شده و خود باعث بروز مشکلات در رانندگی شود. طبق برآوردها و آمار سالیانه، 90 درصد از رانندگان به طور اشتباه از چراغ های خطر استفاده می کنند.
چراغ خطر خودرو چیست؟
چراغ های خطر، چراغ های کوچکی هستند که صرفا جهت تزئین خودرو به کار نمی روند، بلکه مفهوم خاصی را در رانندگی میرسانند. در واقع فلاشرها، چراغهایی هستند که بر روی خودرو نصب شده و به صورت متناوب روشن و خاموش میشوند تا به دیگر رانندگانی که در جاده حضور دارند، اعلام کنند که موقعیت خطرناکی وجود دارد. رانندگان دیگر با دیدن این هشدار تمهیدات لازم را می اندیشند و با کم کردن از سرعت خود و نیز حفظ فاصلهی لازم از خودروهای جلویی، به شکلی ایمن از موقعیت خطر عبور میکنند. کلید عملکرد این چراغها در اتاق خودرو، به شکل دکمهی بزرگی است که علامت مثلث قرمز رنگی بر روی آن قرار دارد. جهت فعال کردن یا غیر فعال کردن این چراغها باید این دکمه را فشار داد.
در مورد رنگ مورد استفاده در این چراغها هم قوانین خاصی وجود دارد که رانندگان ملزم به رعایت آن هستند و در صورت سرپیچی از آن، تخلف محسوب شده و بر حسب قوانین با رانندگان خاطی برخورد خواهد شد. در آییننامهی راهنمایی و رانندگی ایران، رنگ چراغ خطر در قسمت جلو زرد و در عقب زرد یا قرمز است. برای استفادهی صحیح از این چراغها باید دانست که در چه مواقعی میتوان از این چراغها استفاده کرد و در چه شرایطی مجاز به استفاده از آنها نیستیم. این مطلب میتواند به عنوان راهنمای بررسی چراغ خطر خودرو مورد استفاده قرار گیرد.
در چه شرایطی نباید از چراغهای خطر استفاده کرد؟
همانطور که در بالا گفته شد چراغهای هشدار کاربرد تعریف شدهای دارند و استفاده از آنها در شرایط دیگر میتواند باعث سردرگمی و حواسپرتی رانندگان شود. به عنوان یک قانون کلی میتوان گفت که استفاده از چراغ خطر هنگام حرکت، صحیح نیست مگر در مورد استثنائاتی چون ترافیکهای سنگین جادهای که میتوان از فلاشرها برای هشدار به دیگران استفاده کرد.
هوای طوفانی: بسیاری از افراد با تصور اینکه استفاده از چراغهای خطر خودرو در هوای طوفانی باعث هشدار به دیگر رانندهها شده و امنیت رانندگی را افزایش میدهد، در این شرایط فلاشرهای خود را روشن میکنند. اما باید توجه داشت که عملکرد اصلی چراغهای خطر در هشدار به دیگر خودروهایی است که از وضعیت خطر مطلع نیستند. در شرایط طوفانی و پایین آمدن دید در رانندگی، از آنجا که همهی رانندگان دیگر نیز در این وضعیت قرار دارند، بنابراین نیازی به هشدار به آنها نیست. حتی استفاده از فلاشر میتواند سبب حواسپرتی بقیه شود، بنابراین نباید در این وضعیت از چراغهای خطر استفاده کرد.
پارک کردن در مکانهای غیرمجاز: همانطور که گفته شد، استفاده از چراغ خطر خودرو منوط به شرایط اضطراری است و در غیر اینصورت کاربرد آن مجاز نیست. گاه افراد با زیر پا گذاشتن قانون و پارک کردن خودروی خود در مکانهای غیر مجاز اقدام به استفاده از فلاشر میکنند. در چنین شرایطی با تصور اینکه میتوانند با آگاه کردن دیگر رانندگان، خودروی خود را در محلی نامناسب پارک کنند، اقدام به استفاده از چراغ خطر میکنند، در صورتی که این عمل مجاز نیست.
حمل با جرثقیل: اگر به هر دلیل خودرویی در حال حمل به وسیلهی جرثقیل باشد، نباید از چراغهای خطر استفاده کرد. در چنین شرایطی استفاده از آنها تنها در صورتی مجاز است که جرثقیل به همراه خودرو، در حال تردد در بزرگراه یا مسیرهای دارای دو باند باشند.
