کیسه هوا چیست؟
کیسه هوا یا ایربگ، بالشتی اضطراری است که هنگام تصادف پر از باد شده و مانند محافظ بین سرنشین و خودرو قرار میگیرد. کیسههای هوا بعد از کمربندهای ایمنی، دومین وسیلهای بودند که جهت ارتقای ایمنی خودروها مورد استفاده قرار گرفتند. سالها زمان برد تا استانداردهای جهانی و کارشناسان در نقش مثبت کمربند ایمنی برای حفظ سرنشینان از آسیبهای بیشتر به تفاهم برسند و استفاده از آن را برای سرنشینان و راننده تبدیل به قانون کنند. پس از آن نوبت به کیسههای هوا رسید. تا سالها پس از اختراع این سیستم و نصب آن بر روی خودروها، کارشناسان در نقش مثبت صد در صدیشان در تامین ایمنی راننده و سرنشینان تردید داشتند. اما در سال ۱۹۹۸ سازمان ایمنی جادهای آمریکا استفاده از کیسه هوا را برای راننده و سرنشین جلو در تمام خودروها الزامی کرد.
کاربرد کیسه هوا
معمولا هنگام تصادفات جادهای، چه زمان برخورد دو خودرو و چه مواقع برخورد با مانع، خودرو به سرعت و تقریبا آنی متوقف میشود. اما سرنشینان که تحت تاثیر نیروی ضربه وارده از برخورد به خودرو قرار میگیرند، به جلو پرتاب میشوند. درصورت استفاده کمربند ایمنی توسط آنها، احتمال آسیب تقریبا به پیشانی، چانه و گردنشان محدود میشود. این آسیب معمولا ناشی از برخورد سرنشین با جلو داشبورد و راننده با فرمان است. در این مواقع، کیسه هوا کارایی خود را به رخ میکشد و باز شدن به موقع، شدت ضربه را متوجه بخشهای بدن که مقاومت بیشتری دارند میکند و فشار وارده بر گردن و پیشانی را که از حساسیت بیشتری برخوردارند کاهش میدهد. البته این تنها، کارایی سادهترین نوع ایربگها که برای راننده و سرنشین جلویی تعبیه میشود است. ایربگهای متنوعی که امروزه در برخی خودروهای مجهزتر و بهروزتر وجود دارد، تنش، فشار و در واقع نیروی ناشی از تصادفهای دیگر را نیز تا حد زیادی دفع کرده و مانع از آسیب شدید سرنشین و راننده میشوند. مانند تصادفاتی که در آنها ضربه به کنارههای خودرو وارد میشود.